Link copied!
Sign in / Sign up
4
Shares

आईपणाशी निगडीत ७ मजेशीर कथा

आईपणाचे सुरुवातीचे दिवस हे बाळाला स्तनपान देणे, लंगोट बदलणे आणि जागरण इत्यादीं गोष्टींनी व्यग्र असतात. हा काळ असाही असतो जेव्हा आपल्याला गमतीशीर गोष्टींचा खजिनाच गवसू शकतो. कदाचित त्या क्षणी मजा वाटणार नाही. पण भविष्यात मात्र इतरांना सांगण्यासारख्या अनेक गमतीशीर गोष्टी कथा आपल्याकडे असतील. काही अमूल्य गमतीशीर कहाण्या प्रसंग जे  बहुतेक सर्व आयांचा बाबतीत घडले असतील. 

१. मुलाचे नाव विसरले 

माझ्या बाळाला पाळणाघरात ठेवायचे म्हणून नाव नोंदवायला गेले. बंगळुरुच्या सर्वोत्तम अशा डेकेअर पैकी एका ठिकाणी मी बाळाला घेऊन गेले. तिथे प्रवेश अर्ज भरतेवेळी रिसेपशनिस्टने मला बाळाचे नाव विचारले. मी खूप आठवायचा प्रयत्नही केला मात्र बाळाचे नाव मी विसरले होते. मुलाचे नाव आठवण्यासाठी मला तब्बल पाच मिनिटे लागली. मी किती थकलेय हे पाहून त्या रिसेपशनिस्टला हसू काही आवरत नव्हते.

२ माझे बाळ कुठेय?

मी सलग दोन रात्री झोपू शकले नव्हते. एका कौटुंबिक स्नेहमेळाव्यात गेलो होतो. माझ्या अवतीभोवती मौजमजेचे आणि हसण्या खिदळण्याचे वातावर होते. पण मी मात्र नुसतीच तिथे बसून होते. पण सर्व काही योग्य आहे असेही वाटत नव्हते. माझ्या आजूबाजूच्या प्रत्येकाकडे पाहिले आणि माझे बाळ मला कुणाकडेही दिसत नव्हते. त्या क्षणी मी फक्त एकच करु शकत होते ते म्हणजे मी जोरात ओरडले की माझे बाळ कुठे आहे. माझ्या मांडीवरच शांतपणे झोपलेले छोटेसे माझे बाळ जागे होऊन जोरजोरात रडू लागले. तेव्हा मला जाणवले की मला झोपेची गरज आहे.

३.मला कॉफी हवी आहे. 

माझ्या मुलीला दात येत होते साहजिकच ती अस्वस्थ आणि चिडचिडी झाली होती. रात्र कठीण आणि दमवणारी होती. सरतेशेवटी ती जेव्हा झोपली तेव्हा मात्र मला झोप लागत नव्हती. मी स्वतःसाठी कॉफी करूया असा विचार करत उठले. फार काही विचार न करता मी कॉफी केली आणि ती थेट दुधाच्या बाटलीत भरून त्याचे झाकण लावले. दोन घोट प्यायल्यानंतर माझ्या लक्षात आले की मी चक्क बाटलीच्या बुचाने कॉफी पिते आहे. मात्र कॉफी पुन्हा कपात ओतून पिण्याइतकेही त्राण माझ्यात नव्हते इतकी मी दमले होते. मग बाटलीचे झाकण काढून टाकून थेट दुधाच्या बाटलीतूनच कॉफी पिऊन टाकली.

४.कपाटात दूध

बाळ झाल्यानंतर आणि अनेक रात्री जागरण झाल्यानंतर मी खूप दमून गेले होते. एक दिवस मी चहा करत होते. मी कपाटातून चहा पावडर आणि साखर काढली आणि फ्रीजमधून दुधही काढले. सर्व जिन्नस चहाच्या भांड्यात काढून घेतले. पण अतिदमणुकीमुळे मी उरलेले दूध कपाटात ठेवले आणि साखर, चहा पावडर फ्रीजमध्ये ठेवली. हा गोंधळ मला दुसऱ्या दिवशीपर्यंत लक्षात आला नाही जोपर्यंत माझा नवरा चहासाठी साखर शोधत होता आणि शेवटी ती फ्रीजमध्ये सापडली.

५. कपडे धुणे.

 किती दमलो भागलो असलो आणि झोप झाली नसली तरीही सुपरमॉम होण्याचा प्रयत्न आपल्यापैकी प्रत्येकजणच करत असते. कपडे धुण्याचे काम करण्याची तयारी माझ्या नवऱ्याने दाखवल्यानंतरही मी मात्र माझी मुलगी झोपेतून उठण्याआधी कपडे धुवून टाकायचे ठरवले. सगळे कपडे ड्रायरमधून काढून धुण्याच्या टबमध्ये घातले आणि मशीन सुरु केले. मशीन सुरु झाल्यानंतर माझ्या लक्षात आले की मी स्वच्छ धुतलेले आणि वाळवलेले कपडेच पुन्हा धुवायला घेतले आहेत.

६. आपण काय करतो.

प्रसुतीनंतर रुग्णालयात बराच काळ मुक्काम झाल्यानंतर बाळाला पहिल्यांदा घरी आणले तो दिवस आजही आठवतो मला. मी खूप दमले होतेच आणि माझे यजमानही दमले होते. लवकरात लवकर गादीवर पाठ कधी टेकता येते असेच आम्हा दोघांनाही वाटत होते पण आमचे बाळ जोरजोरात रडत होते. माझ्या पतीने  माझ्या विचित्र नजरेने पाहिले आणि मी त्याच्याकडे. त्याला काय म्हणायचे आहे ते मला कळले आणि माझ्याही मनात अगदी तेच विचार येत होते. अरे देवा, आम्ही काय करुन बसलो आहोत, कशात अडकलो आहोत आणि मग अचानक जाणीव झाली की आता परतीचा मार्ग नाही, यातून बाहेर पडण्याचा मार्ग नाहीये मग एकमेकांना डोळ्यांनीच दिलासा दिला.

७. किराणासामान कुठे आहे

माझ्या रांगत्या बाळाला त्याच्या वडिलांकडे सोपवून मी किराणा दुकानात जाते. पण यावेळी बाळाला बरोबर घेऊन जावे असा विचार केला. मी संपूर्ण किराणा खरेदी केली. अर्थातच मी खरेदी करत असताना बाळाला व्यग्र ठेवणे हे अवघड कामच होते. मात्र जशी माझी खरेदी उरकली तसे मी बाळाला त्याच्या कारसीटमध्ये ठेवून घरी परतले पण घेतलेले सर्व किराणा सामान पार्किंगमध्ये बास्केटमध्येच विसरून आले होते. 

Click here for the best in baby advice
What do you think?
0%
Wow!
0%
Like
0%
Not bad
0%
What?
scroll up icon